Welkom op mijn fotoblog!

Eindelijk daar is hij dan, mijn eigen weblog. Een weblog die vooral zal gaan over fotografie er zullen dus heel wat foto’s op komen, natuurlijk kan ik niet alles tonen, maar ik hoop regelmatig nieuwe foto’s te uploaden en wellicht een verhaaltje erbij. Al vele jaren ben ik bezig met fotografie, heb het ook een tijdje wat minder gedaan, maar sinds ik een digitale camera kreeg begon ik het toch weer een stuk leuker te vinden, maar tevens miste ik mijn spiegelreflexcamera, uiteindelijk er weer een aangeschaft en nu weer volop aan het fotograferen sinds een flink aantal jaren. Veel plezier op mijn web-log en geef gerust commentaar en kom ook nog eens terug want er zullen regelmatig nieuwe foto’s bijkomen. groetjes Annelies

P.S : OM DE FOTO’S GROTER TE BEKIJKEN, KLIK OP DE FOTO EN HIJ WORDT GROTER GEOPEND!

Belangrijk om te weten: op alle foto’s rust een ©  Copyright, dit © behoort aan de maker en eigenaar van deze foto’s Annelies, dus niets zonder toestemming gebruiken, altijd eerst even vragen, stuur me maar een mailtje als je een foto wilt gebruiken.

Ben de laatste dagen zelf maar aan de slag gegaan met de weblog want als ik moet wachten tot alle dubbele berichten via weblog.nl verwijderd zijn dan kan het nog wel een jaar duren, want echt vlotten doet het daar nog steeds niet.

Na een ticket aangemaakt te hebben over wat problemen heeft men mij verzekerd dat ik de dubbele postings ook handmatig kon verwijderen, daar ben ik dus maar mee aan de slag gegaan, vervolgens bij de diverse blogjes de tags weer toegevoegd om een duistere reden waren die verdwenen en ook de categorieën waarin ik de blogjes had geplaatst waren regelmatig anders dan ik voorheen er in had gezet, zeg nu zelf een bruidsreportage onder de noemer gedichten is niet echt passend,

maar inmiddels al heel wat werk verzet en het begint er weer wat beter uit te zien, nog wel wat dingen uitzoeken hoe ik e.e.a verder kan aanpassen op de blog want het is nog niet naar mijn zin, maar dat komt nog wel.

fijne dag allemaal.

Het is nog steeds een rommeltje op mijn weblog, bijna alle berichten staan er dubbel in heb al contact gehad met weblog.nl, ze weten ervan, maar blijkbaar is het toch wel heel erg moeilijk om een  weblog om te zetten, hoe lang zijn ze nu al niet bezig en nog steeds blijken niet alle problemen opgelost te zijn, balen dus, want op deze manier heb ik ook weinig zin om door te gaan.

ik ga me in elk geval beraden op wat ik ga doen, dit werkt in elk geval erg onprettig.

t.z.t laat ik wel weer wat weten.

Bij ons maak je van alles mee, was het eerst de torenvalk, een week of 2 geleden was het de beurt van mijn man om een eekhoorn te redden uit de gemene aanvallen van twee eksters, gelukkig gingen ze na zijn tussenkomst er snel vandoor, even dacht ik nog dat de eekhoorn het loodje zou leggen, hij snelde een boom in en bleef daar een tijdje haveloos en uitgeput van het gevecht liggen.

foto 1: je ziet hier nog de plukjes haar overeind staan van het pikken van de eksters.

gelukkig blijft de eekhoorn niet weg en huist hij nog dagelijks in onze tuin wat mij regelmatig de gelegenheid geeft om hem vast te leggen.

foto 2: Hoog boven de mensen zit ik veilig en wel.

Het blijven leuke diertjes en deze is beslist geen landal eekhoorn dus denk maar niet dat hij/zij even gezellig op de buitentafel komt poseren, nee beslist niet, ik moet hem behoedzaam benaderen met mijn camera in de aanslag en dan proberen een foto te maken.

foto 3: je ziet zelfs dat hij een teek boven zijn oog heeft zitten, inmiddels is deze weer verdwenen.

Maar hij schijnt zich wel thuis te voelen want ik zie hem dagelijks door de tuin banjeren op zoek naar van alles en nog wat huppelt hij vrolijk rond en bij gevaar sprint hij de eerste de beste boom in om vervolgens van tak op tak zijn weg te vervolgen.

Eigenlijk horen ze niet thuis in dit gebied, maar een aantal jaar geleden heeft iemand er een paar losgelaten en ze schijnen het toch aardig te doen hier, ik ben er in elk geval niet rouwig om dat ik ze in de tuin heb rondlopen, maar dat begrijpen jullie vast wel

vanmorgen vloog ze nog, dit gebeurde een aantal maanden geleden.

door mijn tuin vloog een prachtige torenvalk, schitterend gezicht altijd als je ze door de lucht ziet zweven op de wind.

Ik zat net aan de koffie toen een harde klap een einde aan haar vlucht maakte en ze neerviel op mijn terras, zoals in het bekende liedje:

Vanmorgen vloog ze nog
Zoals een meeuw soms op de wind
Zonder bevelen
De vleugels wijdgespreid
Op eigen kracht
De mens ontstegen
En dan een knal en verder niets
Niet eens een schreeuw
Daar ligt ze hulpeloos nog trillend met haar poten
Stervende vogel, aangeschoten meeuw

daar lag ze dus gestrekt:

Geschrokken ging ik buiten kijken en zag een levenloos torenvalkje liggen, maar nog eens extra kijken deed me beseffen dat ze nog wel leven in zich had, maar het was niet veel.

ze lag daar maar en kon niet meer overeind komen, ik heb het tafereel een tijdje gadegeslagen en toegekeken hoe ze zich vanuit haar levenloze toestand wilde bevrijden, maar haar pogingen kwamen nergens uit, slechts lag ze er steeds uitgeputter bij en was niet meer instaat om zich overeind te krijgen en op haar pootjes terecht te komen.

Ik trok de stoute schoenen aan en heb haar heel voorzichtig recht op kunnen zetten zo kwam ze weer op haar pootjes terecht en kon de wereld weer vanuit een nog half comateuse toestand bekijken.

Haar oogjes draaide steeds heftig in haar kopje heen en weer en ik kon op een kleine afstand van haar gaan zitten en praatte zachtjes tegen haar, ze keek me af en toe aan en kwam langzaam maar zeker bij, het wankelen werd steeds minder en ik kon ondertussen een mooi aantal foto’s van haar nemen, want zo dichtbij krijg je ze natuurlijk maar zelden op de foto.

wat zijn ze toch mooi! prachtige dieren toch en dan zo dichtbij, het heeft al met al toch wel bijna een uur geduurd voordat ze echt goed bij gekomen was en al die tijd zat ik op een kleine afstand van haar om haar te beschermen tegen de rondsluipende katten in onze omgeving.

Uiteindelijk keek ze nogmaals in mijn richting alsof ze me wilde bedanken voor de goede zorgen en vervolgens steeg ze op als een echte torenvalk en zocht een veilig heenkomen in een van de bomen in onze tuin, daar keek ze nogmaals om en kon ik nog een laatste foto van haar schieten alvorens ze verdween richting het bos achter ons.

De laaste blik een groet, vaarwel en verdwenen was ze in de verte, ze komt nog regelmatig langs dan zie ik haar vliegen, gelukkig vliegt ze niet meer zo onbesuisd tegen mijn ramen aan.

zij kon niet zonder mij
zij had me nodig
Onopvallend
toen die dag
en daarna vloog ze weer……!

Jullie zien het ik hoef me echt niet te vervelen, ik krijg de dingen gewoon in de schoot geworpen, kan ik geen onderwerpen gaan fotograferen dan worden ze wel naar me toegezonden.

fijne dag allemaal

Na een lange afwezigheid vandaag dan maar weer eens een blogje schrijven en plaatsen, nog steeds ziek en afgelopen wintermaanden ging het niet echt vooruit, maar sinds een kleine maand kan ik weer zeggen dat ik vooruit ga, veel onderzoeken gehad en regelmatig naar het ziekenhuis geweest, gelukkig mag ik nu een poosje wegblijven en blijven we hopen dat het vooruit gaat.

Daarnaast blijven we oog houden voor alles wat er om ons heen gebeurd en ik hoef me echt niet te vervelen met al die vogels in de tuin die af en aan vliegen, jullie hadden nog een paar foto’s te goed sinds de laatste blog, dus die plaats ik nu maar.

foto1: de putter is ook een geregelde gast in onze tuin.

foto2: ook het sijsje laat zich geregeld van zijn mooie kant zien.

Foto3: nogmaals de putter.

prachtige vogels zijn het allemaal.

volgende keer hoop ik weer een logje te plaatsen, hoop dat het niet zo lang duurt als tussen deze twee heeft gezeten, maar we gaan ons best doen, ik heb nog heel wat foto’s op voorraad in mijn archief dus daaruit kan ik nog voldoende putten,

vrijdag ben ik jarig en zaterdag vieren we dat, dus eerst even een drukke paar dagen, maar gelukkig heb ik goede hulp en moet zeggen dat kan ik op zulke dagen zeker gebruiken.

iedereen alvast een fijne week en mooi weekend toegewenst.

vandaag weer eens een blogje van mij, er op trekken met de fotocamera kan ik helaas nog niet, maar zoals jullie in de onderstaande blog hebben gezien en gelezen zit er in onze tuin ook voldoende “groot” en klein wild, waarvan ik af en toe eens een fototje kan schieten vanuit een openstaande tuindeur.

vandaag laat ik wat geverderde vrienden zien die mij regelmatig gezelschap komen houden, moet er bij zeggen dat ik ze ook wel met de regelmaat van de klok wat lekkers voorschotel en dat waarderen ze zeker.

Foto1: De koolmees zit in de wacht tegen de muur aan (doen ze hier vaker, hebben blijkbaar toch aardig wat grip) hij wacht tot twee andere mezen vertrekken van de vetbollen en pinda’s en hij aan de beurt is om wat te eten.

Foto 2: hier een van de mezen bij een voedernetje, soms zitten ze er wel met vijf op een kluitje.

foto 3: zelfs de boomklever laat zich met grote regelmaat zien en maakt hier aanstalten om richting vetbol te vliegen.

Foto 4: de heggemus snoept van het lekkers wat tussen de grond gevallen is en scharrelt zo zijn maaltje bij elkaar.

Foto 5: nogmaals de heggenmus

Volgende keer gaan we weer verder met de vogels er zitten hier voldoende soorten om er af en toe wat van te plaatsen en ik hoef er niet de deur voor uit, dus wel prettig om ze vanuit de buitendeur vast te kunnen leggen, moet nog wel erg wennen aan de nieuwe lens, heb hem nog niet echt vaak kunnen gebruiken, maar hopelijk komt dat allemaal wel weer goed.

dit was het weer voor nu, volgende keer meer.

groetjes en een fijne dag.

Als ik s’morgensvroeg wakker wordt dan mag ik regelmatig het volgende tafereel aanschouwen en dit zie ik ook regelmatig als ik mijn bed in duik en wil gaan slapen, regelmatig springt de buitenlamp dan aan en zie ik dus het volgende als ik uit het raam naar buiten kijk en zeg nu zelf dat is toch optimaal genieten.

Deze foto is vanmorgenvroeg genomen toen het nog redelijk donker/schemer was, de buitenlamp sprong aan en terwijl ik naar buiten keek zag ik dus bovenstaande plaatje, gelijk de camera gepakt en geprobeerd om het vast te leggen. Dit is op ongeveer 3 meter vanuit mijn slaapkamer, helaas niet optimaal scherp, maar door het glas genomen, anders was het me zeker niet gelukt en waren ze zo weg geweest.

Deze knaap was niet alleen, de ander staat rechts tussen de struiken en kon ik dus nioet op de foto zetten, maar later kon ik nog een paar plaatjes maken, o.a onderstaande.

Hier zie je dus dat er twee in de tuin zitten, nu zijn ze helemaal achter in de tuin en snoepen wat van de bomen, met dit weer proberen ze toch hun buikje rond te eten.

op onderstaande foto zie je de ree ook weer achter in de tuin staan en kon ik hem vanuit mijn kantoor fotograferen, deur voorzichtig geopend en snel afgedrukt.

Als laatste een foto waarbij de beide reeën achter in de tuin liggen tussen de sneeuw, waarschijnlijk zien jullie er maar één, maar als je goed kijkt zie je achter de duidelijke ree erachter nog een liggen, niet helemaal duidelijk, maar de kleuren verraden zijn aanwezigheid, hij ligt links achter de voorste achter een hoop sneeuw en je ziet nog een deel van zijn lijf.

Jullie begrijpen dat het op zulke dagen voor mij genieten is, zeker omdat ze nu bijna hele dagen door de tuin struinen en als je binnen moet blijven dan is dat extra genieten van deze giften  van de natuur en nee wij eten geen reerug met kerst mochten jullie dat denken, ik laat mijn vriendjes lekker genieten van wat ze in de tuin kunnen vinden en geniet volop van hun aanwezigheid. Eindelijk had ik vandaag de kans om ze enigzins redelijk vast te leggen al ben ik nog niet 100% tevreden met de foto’s, maar goed de schemer werkte ook niet mee en dan moet je het maar doen met wat je hebt.

Ik wens jullie allemaal alvast heel fijne kerstdagen en een gelukkig en gezond 2011 toe.

Groetjes Annelies

Begin Oktober kreeg ik een mailtje van een moeder, wiens 11 jarige dochter een foto van een roos die op mijn site staat op haar nieuwe kamer aan de muur wilde hangen in canvas.

Normaal regel ik dat soort dingen zelf en zorg ik dat e.e.a geregeld wordt, maar toen en nu nog kost me dat teveel moeite, maar ik wilde de jongedame toch niet teleurstellen en besloot om de foto gratis ter beschikking te stellen in een formaat waarop de foto ook goed af te drukken was, vervolgens dus weer contact opgenomen en het adres gekregen waar ik de cd naar toe kon sturen, enige wat ik voor terug wilde was een foto van de nieuwe kamer met daarop de afdruk aan de muur en zo is het ook gegaan.

enkele dagen nadat ik de cd had verstuurd kwam de post met een pakketje voor mij, daarin zat een chocolade telegram van de moeder en haar dochter, als dank dat ze de foto mochten gebruiken, dat was een leuke verassing.

met een heerlijke inhoud:

Uiteraard mogen jullie ook de foto’s die ik toegestuurd kreeg bekijken van de foto op canvas zoals die op de kamer van de jonge dame hangt.

Het doek heeft een formaat van 160 bij 120 een flink exemplaar dus en is ook heel goed uitgevallen.

hieronder de foto van het canvasdoek van de voorzijde genomen.

Toch leuk om te zien dat ook wanneer je het een keertje uit handen geeft de afdruk toch prima voor elkaar kan komen de ouders hebben er voor gekozen om de foto af te laten drukken bij: http://www.bestecanvas.nl/ en dit is goed bevallen zoals jullie kunnen zien.

Ik hoop dat de dame in kwestie nog heel lang plezier van de roos zal hebben.

iedereen een fijne dag.

De laatste maal dat ik een blogje schreef is al weer een paar maanden geleden, het is beslist geen onwil om te plaatsen, een aantal van jullie weten het wel, maar niet alle bloggers zijn op de hoogte, vandaar een kleine opheldering omtrent mijn afwezigheid.

De rede hiervan is dat ik ziek ben, na een acute ziekenhuisopname enkele maanden geleden, ben ik  nog steeds niet de oude, mijn herstel gaat nog wel even duren en gaat héééél erg langzaam helaas, maar gelukkig gaat het wel vooruit en dat is het belangrijkste,met medicijnen en regelmatige bloedcontroles, moet het allemaal weer langzaam beter worden, ik wil er verder niet over uit wijden, maar nu weten jullie dat mijn onregelmatige schrijven en bloggen niet uit onwil is.

Ik bezoek de blogs van jullie wel, maar het reageren kost me vaak teveel energie, maar ben jullie dus niet vergeten.

vandaag dus maar weer eens proberen om een klein blogje te schrijven met wat foto’s van de vakantie in Duitsland.

we zijn op een dag weer eens wezen kijken bij de ruïne Grevenburg bij Traben Trarbach, we waren er al eens vaker geweest, maar toen was het echt heel erg slecht weer, storm en regen, je waaide bijna van de berg af, ergens in mijn archief zit volgens mij nog wel een foto van die dag, zwaar bewolkt, maar nu was het er prachtig weer, we hebben zelfs boven op de berg geluncht.

om de ruïne heen lopend kun je diverse mooie foto’s maken vanuit allerhande standpunten.

Er zijn mensen die zeggen wat moet je nu met zo’n hoopje oude stenen ergens op een berg, maar ik zeg, kijk nu zelf eens goed……..mooi toch! of niet!

Tja het blijft het aanzien waard en er zit een hele historie achter, die ga ik hier niet beschrijven, maar als je interesse hebt is er op internet voldoende over te vinden.

Zo dat was weer een blogje van mijn hand, wanneer de volgende verschijnt weet ik nog niet, maar dat zien jullie vanzelf wel, ik doe mijn best, maar mijn gezondheid is het belangrijkste en gaat momenteel voor alle andere dingen, zelfs fotograferen heb ik al maanden niet meer gedaan en lukt nog niet, maar heb gelukkig nog wel e.e.a in mijn archief waar ik uit kan putten.

fijne dag allemaal.

Een aantal weken geleden waren wij op vakantie bij onze oosterburen, het is daar altijd goed toeven en het is heerlijk om langs de moezel te dwalen.

Op een van de dagen brachten wij opnieuw een bezoek aan Bernkastel-Kues, een prachtig oud stadje aan de Moezel, waar al resten van vestiging zijn gevonden van een stam 5000 jaar geleden, dit zijn de oudste resten die gevonden zijn in het moezeldal, over Bernkastel -Kues valt natuurlijk nog veel meer te vertellen, maar dat doe ik hier niet, het blijft een prachtig stadje dat de moeite van een bezoekje meer dan waard is, prachtige vakwerkhuizen zijn er te vinden, hieronder een aantal foto’s van het stadje.

Foto 1: een deel van het marktplein in Bernkastel

Foto 2: spreekt voor zich denk ik.

Foto 3: zomaar een zijstraatje in Bernkastel.

Foto 4: Er zijn ook prachtige verschillende deuren te vinden in Bernkastel en daar kun je best een beetje aandacht aan besteden.

nou ik hoop dat ik dit logje nu eindelijk kan plaatsen en dat de foto’s er tussen passen zonder oponthoud.