Vanmorgen vloog ze nog…..!
vanmorgen vloog ze nog, dit gebeurde een aantal maanden geleden.
door mijn tuin vloog een prachtige torenvalk, schitterend gezicht altijd als je ze door de lucht ziet zweven op de wind.
Ik zat net aan de koffie toen een harde klap een einde aan haar vlucht maakte en ze neerviel op mijn terras, zoals in het bekende liedje:
Vanmorgen vloog ze nog
Zoals een meeuw soms op de wind
Zonder bevelen
De vleugels wijdgespreid
Op eigen kracht
De mens ontstegen
En dan een knal en verder niets
Niet eens een schreeuw
Daar ligt ze hulpeloos nog trillend met haar poten
Stervende vogel, aangeschoten meeuw
daar lag ze dus gestrekt:
Geschrokken ging ik buiten kijken en zag een levenloos torenvalkje liggen, maar nog eens extra kijken deed me beseffen dat ze nog wel leven in zich had, maar het was niet veel.
ze lag daar maar en kon niet meer overeind komen, ik heb het tafereel een tijdje gadegeslagen en toegekeken hoe ze zich vanuit haar levenloze toestand wilde bevrijden, maar haar pogingen kwamen nergens uit, slechts lag ze er steeds uitgeputter bij en was niet meer instaat om zich overeind te krijgen en op haar pootjes terecht te komen.
Ik trok de stoute schoenen aan en heb haar heel voorzichtig recht op kunnen zetten zo kwam ze weer op haar pootjes terecht en kon de wereld weer vanuit een nog half comateuse toestand bekijken.
Haar oogjes draaide steeds heftig in haar kopje heen en weer en ik kon op een kleine afstand van haar gaan zitten en praatte zachtjes tegen haar, ze keek me af en toe aan en kwam langzaam maar zeker bij, het wankelen werd steeds minder en ik kon ondertussen een mooi aantal foto's van haar nemen, want zo dichtbij krijg je ze natuurlijk maar zelden op de foto.
wat zijn ze toch mooi! prachtige dieren toch en dan zo dichtbij, het heeft al met al toch wel bijna een uur geduurd voordat ze echt goed bij gekomen was en al die tijd zat ik op een kleine afstand van haar om haar te beschermen tegen de rondsluipende katten in onze omgeving.
Uiteindelijk keek ze nogmaals in mijn richting alsof ze me wilde bedanken voor de goede zorgen en vervolgens steeg ze op als een echte torenvalk en zocht een veilig heenkomen in een van de bomen in onze tuin, daar keek ze nogmaals om en kon ik nog een laatste foto van haar schieten alvorens ze verdween richting het bos achter ons.
De laaste blik een groet, vaarwel en verdwenen was ze in de verte, ze komt nog regelmatig langs dan zie ik haar vliegen, gelukkig vliegt ze niet meer zo onbesuisd tegen mijn ramen aan.
zij kon niet zonder mij
zij had me nodig
Onopvallend
toen die dag
en daarna vloog ze weer……!
Jullie zien het ik hoef me echt niet te vervelen, ik krijg de dingen gewoon in de schoot geworpen, kan ik geen onderwerpen gaan fotograferen dan worden ze wel naar me toegezonden.
fijne dag allemaal
Annemarie says:
31 mei 2011 at 16:29Heey, dankjewel voor je reactie!
Zoals je misschien wel begrepen hebt, is dit voor mij niet gewoon een vakantie de Groxdfglockner etc. Ik woon daadwerkelijk in Oostenrijk. Ben dan ook heel benieuwd waar naartoe jullie op vakantie gaan?
Mijn moeder is 2 jaar geleden in eind mei/juni gedotterd en mocht eigenlijk ook niet omhoog, was echter alleen niet te snel. Dus bijv. wel met de auto maar niet met de liften. Ik hoop dat dit voor jou dan ook geldt!
Wat een geweldig logje zet je hier neer. Helemaal leuk.
Ik ga je gelijk toevoegen aan mijn feedreader.